Over IvS

Samenwerken Als Bedoeld In Dynamische Projectomgevingen

Over het Instituut voor Samenwerking

Het leiden van projecten is lastiger dan ooit. De wereld verandert snel (voortschrijdende technologie, nieuwe toetreders, etc.). Projecten worden complexer, omgevingen veeleisender, duurzaamheidsambities vereisen wendbaarheid. Goede samenwerking bij opdrachtgevers (intern of in verband met co-opdrachtgeverschap), opdrachtnemers (consortia e.d.) en tussen hen is daarbij van ultiem belang.

Het initiëren, realiseren en exploiteren van projecten vraagt dus extra professionaliteit. Dit is weerbarstig. We weten in ieder geval dat ‘dikke contracten’ geen zekerheid tot faalkosten vrije projecten bieden. Integendeel, want formele afspraken kunnen nauwelijks dealen met veranderingen in omstandigheden die hoe dan ook optreden bij langdurende samenwerkingen rond complexe projecten.

Het Instituut voor Samenwerking stelt (met haar zusterorganisaties PPS Netwerk Nederland, BouwRegieNetwerk, ESCoNetwerk en IDC) dat het inrichten van een goede samenwerking dé bepaler is van uw projectresultaat. Deze stelling is inmiddels onomwonden bevestigd door erkende wetenschappelijke instituten zoals de TU Delft en Nyenrode.

Projecten moeten dus niet alleen formeel worden aangestuurd maar ook relationeel met aandacht voor zaken als vertrouwen, transparantie, cultuur, houding en gedrag. Ons onderzoek met o.a. de TU Delft bevestigt dat projecten succesvoller worden als wij in staat zijn projectomgevingen te creëren waarin expliciete aandacht is voor die relationele kant in samenwerkingen (interne en extern).

Een betere balans tussen contractuele governance en relational governance helpt professionals om in samenhang en dialoog risico’s te duiden en onzekerheden in proces te zetten. De ‘zachte kant’ van project/programma-management dient dus ‘hard’ te worden gemanaged. Het is meer dan dat! Het is ook het loslaten van bestaande besturingsparadigma’s die gericht zijn op projectbeheersing door extra controle, procedures, juristerij en andere -dikwijls- schijnzekerheden. Overfocus op deze vorm van beheersing geeft daarbij vaak ook nog eens een verlies aan ‘lenigheid’.

Daarom zijn wij in 2011 o.a. met een executive MBA ‘Samenwerken’ op Nyenrode begonnen (inmiddels het grootste MBA aldaar). Verder doen wij promotieonderzoek bij Tilburg University en bieden talrijke leergangen/intervisies aan om onze ca. 20.000 leden te helpen in hun rollen als opdrachtgevers, opdrachtnemers (samenwerkingspartners), etc. teneinde professionaliteit te bevorderen en samenwerkingsvormen te kiezen die passen bij projecten en betrokken organisaties. Dit resulteert binnen en tussen partijen in veel meer vertrouwen en transparantie en daarmee extra zekerheid door betere voorspelbaarheid (versus gebruiklijke willekeurigheid). Uiteindelijk maak je hiermee met elkaar een gewenste projectcultuur waarbij een click tussen partijen je niet door toeval of geluk overkomt maar actief wordt georganiseerd.

Wij ontplooien deze activiteiten op projectbasis voor rijksoverheden, provincies, gemeenten, ZBO’s en marktpartijen. En omdat ‘samenwerken’ per definitie neerkomt op het behartigen van de belangen van álle betrokken partijen, treden wij onafhankelijk op, waardoor wij -ook via de link met de wetenschap- als dé samenwerkingsautoriteit gezien worden.

Governance 2.0

Met een community van ca. 20.000 projectprofessionals leggen we de contouren vast hoe een gemeenschappelijke taal, handelingsperspectief en dus ‘(social, cultural & relational) governance 2.0’ er uit dient te zien. De volgende vragen staan daarbij centraal:

Voorkomen faalkosten: Hoe richten we ons beter op samenwerken en samenhang en voorkomen we de faalkosten die, gezien de complexiteit van de huidige projecten en de toenemende noodzaak om samen te werken in projecten, anders de spuitgaten uit kunnen gaan lopen?

Projecteisen: Welke eisen stel je aan het nieuwe project, het team, de manier waarop we afspraken vastleggen om het dat project beter te gaan managen? 

Relatie en cultuur expliciet: Hoe maken we aspecten als relatie en cultuur expliciet? Hoe krijgen we veel meer transparantie en grip op projecten doordat we aandacht besteden aan gewenst gedrag en heldere rollen van mensen binnen het projectteam?

Managen van rolverantwoordelijkheid: Hoe organiseer je als overheid samen met de markt grote maatschappelijke opgaven en geef je daarbij vorm en inhoud aan de samenwerkingsvorm die past bij je opgaven en je eigen organisatie? Wie neemt hierin het initiatief en wie vervult welke rol?