Ronald Buitenhek (directeur Stadshavens): “PPS is het juiste instrument omdat het ons dwingt om een lange termijn visie om te zetten in concrete doelstellingen en deze vast te houden”
PPS Netwerk Nederland organiseerde i.s.m. Twynstra Gudde, Stadshavens Rotterdam en Veolia op 27 november jl. op de RDM Campus in Rotterdam een praktijkseminar over de…
PPS Netwerk Nederland organiseerde i.s.m. Twynstra Gudde, Stadshavens Rotterdam en Veolia op 27 november jl. op de RDM Campus in Rotterdam een praktijkseminar over de ‘S’ van Samenwerken in een PPS. De als zacht ervaren ‘S’ blijkt een harde voorwaarde om projecten succesvol te realiseren.
Vraaggestuurd ontwikkelen waarbij de eindgebruiker centraal staat
Er is in de huidige tijd behoefte aan nieuwe vormen van Publiek Private Samenwerking (PPS) voor het realiseren van o.a. vastgoed -en gebiedsopgaven. De traditionele opdrachtgever-opdrachtnemer relatie, waar men na de oplevering van de bouw alweer afscheid van elkaar neemt, werkt vaak minder goed als men over de levensduur een hoge kwaliteit tegen een lage prijs wil waarborgen. Er vindt op dit moment een duidelijke verschuiving plaats van een korte termijn relatie naar een lange termijn relatie waar de markt de ruimte krijgt om de opgave op een innovatieve manier in te vullen en het project 15 tot soms wel 30 jaar te onderhouden en/of te exploiteren. De vraag is hoe je als opdrachtgever stuurt en de regie houdt? Ellen Lastdrager (Senior Partner Twynstra Gudde): “Traditionele projecten hebben vaak een contract waarin alle oplossingen al zijn aangedragen door de opdrachtgever, en de opdrachtnemer deze letterlijk moet uitvoeren. Bij PPS projecten zie je dat de focus niet zozeer ligt op het contract maar op het samenwerken (Partnership) waarbij elkaars kennis en kunde wordt benut en wordt ingezet waar nodig is. Dat betekent in de praktijk ‘met elkaar het resultaat bepalen en betalen‘ waarbij de risico’s worden neergelegd bij de partijen die deze het beste kunnen beheersen. De publieke opdrachtgever legt de focus zoveel mogelijk op vraaggestuurd ontwikkelen waarbij de publieke opgave een bijdrage moet leveren aan de maatschappelijk publieke doelstellingen waarin de eindgebruiker centraal staat. Dit levert projecten van hogere kwaliteit en met grotere betrokkenheid op”.
PPS is het omzetten van een lange termijn visie in (het behalen van) concrete doelen
Ronald Buitenhek (directeur Stadshavens) benadrukt ook het belang van vraaggestuurd ontwikkelen door opdrachtgevers op basis van economische en maatschappelijk keuzes. “Stadshavens Rotterdam omvat een gebied van 1600 ha waarbij wij door de ontwikkeling van o.a. scholen, kantoren en groen werkgelegenheid willen creeëren. PPS is het juiste instrument omdat het ons dwingt om een lange termijn visie om te zetten in concrete doelstellingen en deze vast te houden. Door vraaggestuurd ontwikkelen geven wij tevens de ruimte aan private partijen om de opgave op een innovatieve en duurzame manier in te vullen en dat levert meerwaarde op. Wij geven een raamwerk aan waar binnen onze klanten/partners kunnen opereren. Op die manier creëer je snelheid en focus op klantenwensen. Wie zijn wij om alle randvoorwaarden gedetailleerd voor te schrijven? Daar komen we als publieke partijen toch al niet gemakkelijk uit en bovendien beroven we onszelf en onze klanten/stakeholders van heel veel kansen”.
PPS is taken en risico’s neerleggen bij de juiste partijen
Manu Lageirse (CEO Veolia): “Vraag en aanbod kunnen nog beter op elkaar worden afgestemd door een meer outputgerichte benadering waarbij de opdrachtgever haar functionele eisen aangeeft en de opdrachtnemer met een lange termijn oplossing komt, en ook gedurende de exploitatiefase betrokken blijft. Daarbij is het essentieel dat de regie in handen moet zijn van overheden en de uitvoering bij marktpartijen, oftwel de taken en risico’s van een opgave moeten worden neergelegd bij de juiste partijen om je doelstellingen te bereiken. Uiteindelijk staat of valt de S van Samenwerking in een PPS bij de gedeeltelijke (h)erkenning van de gezamenlijke opgave. Ik denk dat hoe minder geld er voor publieke partijen beschikbaar is, hoe betere afspraken we met elkaar kunnen gaan maken. Niet vanuit een andere machtsverhouding maar juist omdat daarmee bepaalde dogma’s niet meer te betalen zijn”.